Objawy zgnilizny twardzikowej u podstawy łodygi rzepaku. Fot. Lallemand

Biologiczne i agrotechniczne metody ochrony rzepaku przed zgnilizną twardzikową

Skuteczna ochrona rzepaku nie opiera się dziś wyłącznie na zabiegach chemicznych. W przypadku zgnilizny twardzikowej, jednej z najgroźniejszych chorób tej uprawy, najlepsze efekty daje połączenie biologicznej sanacji gleby, właściwej agrotechniki i terminowego zabiegu podczas kwitnienia.

Zgnilizna twardzikowa rzepaku – co warto wiedzieć?

  • Chorobę wywołuje grzyb Sclerotinia sclerotiorum.
  • Patogen tworzy czarne, twarde sklerocja, które długo zachowują żywotność w glebie.
  • Infekcji sprzyjają wysoka wilgotność łanu, temperatura 10–20°C i opadające płatki kwiatowe.
  • Typowe objawy to biały nalot grzybni oraz bielenie i pękanie pędów.
  • Zwalczanie zgnilizny twardzikowej powinno łączyć agrotechnikę, biologiczną sanację gleby, dobór odmiany i zabieg „na płatek”.

Czym jest zgnilizna twardzikowa rzepaku?

Zgniliznę twardzikową wywołuje Sclerotinia sclerotiorum. Grzyb tworzy sklerocja, czyli czarne, twarde formy przetrwalnikowe. Powstają one w porażonych roślinach, a po zbiorze trafiają do gleby wraz z resztkami pożniwnymi.

Sklerocja mogą zachowywać żywotność przez wiele lat, tworząc trwały bank materiału infekcyjnego. Wąski płodozmian i obecność innych roślin żywicielskich sprzyjają utrzymywaniu się patogenu na stanowisku.

Jak rozwija się zgnilizna twardzikowa w rzepaku?

Sklerocja mogą kiełkować bezpośrednio albo tworzyć apotecja uwalniające askospory. Zarodniki przemieszczają się z powietrzem i osiadają na roślinach.

Podczas kwitnienia płatki zatrzymują się przy łodygach i w rozwidleniach pędów. Wilgotna tkanka kwiatowa staje się pożywką dla kiełkujących zarodników.

Rozwojowi choroby sprzyjają:

  • temperatura 10–20°C;
  • wysoka wilgotność wewnątrz łanu;
  • opady i długo utrzymująca się rosa;
  • intensywne opadanie płatków;
  • zwarta plantacja, która wolno wysycha.
cykl życia Sclerotinia sclerotiorumcykl życia Sclerotinia sclerotiorum
Infografika przedstawiająca cykl życia Sclerotinia sclerotiorum w glebie i na porażonych roślinach. Opracowano na podstawie materiałów Lallemand.

Jakie są pierwsze objawy zgnilizny twardzikowej rzepaku?

Pierwsze zmiany mają zwykle postać jasnych, czasami lekko wodnistych plam na łodygach. Z czasem porażone fragmenty bieleją, pękają i tracą wytrzymałość.

Przy wysokiej wilgotności pojawia się biały, puszysty nalot grzybni. Wewnątrz łodyg można znaleźć czarne sklerocja.

Uszkodzenie tkanek przewodzących zakłóca transport wody i składników pokarmowych. Rośliny przedwcześnie dojrzewają, słabiej wypełniają łuszczyny i łatwiej się wyłamują.

Ciekawostka - grafikaCiekawostka - grafika

Ważne!

Bielenie i pękanie pędów oznacza zaawansowany etap infekcji. Zabieg wykonany po pojawieniu się takich zmian nie odbuduje uszkodzonych tkanek przewodzących.

Dlaczego sama chemia nie wystarczy w zwalczaniu zgnilizny twardzikowej rzepaku?

Chemiczne fungicydy dolistne stosowane przeciwko zgniliźnie twardzikowej chronią nadziemne części roślin, zwłaszcza podczas kwitnienia, ale nie docierają do sklerocjów pozostających w glebie. Ograniczają więc bieżące infekcje w łanie, lecz nie usuwają źródła choroby ze stanowiska.

Lalstop Contans WG jest fungicydem mikrobiologicznym stosowanym doglebowo. Oddziałuje na sklerocja, natomiast zabieg „na płatek” zabezpiecza kwitnący rzepak przed infekcjami związanymi z askosporami i opadającymi płatkami.

Zwalczanie zgnilizny twardzikowej rzepaku powinno obejmować zarówno ograniczanie banku sklerocjów w glebie, jak i ochronę kwitnącego łanu.

Agrotechnika, biologia i chemia w strategii ochrony rzepaku

Ochrona rzepaku przed zgnilizną twardzikową nie powinna opierać się wyłącznie na preparatach stosowanych nalistnie, ponieważ źródłem kolejnych infekcji są także sklerocja pozostające w glebie. Biologiczna ochrona upraw rzepaku pozwala ograniczać ten materiał infekcyjny, natomiast zabieg „na płatek” zabezpiecza rośliny podczas kwitnienia. Agrotechnika zmniejsza warunki sprzyjające rozwojowi patogenu, a program uzupełnia dobór odmiany o podwyższonej tolerancji.

Tabela: Rola elementów programu ochrony w rzepaku

Element Miejsce działania Główne zadanie
Agrotechnika stanowisko i łan ograniczenie namnażania i rozprzestrzeniania patogenu
Mikrobiologiczny fungicyd doglebowy gleba redukcja liczby żywych sklerocjów
Dobór odmiany roślina ograniczenie podatności i skutków infekcji
Fungicyd nalistny łodygi, liście i kwiaty zabezpieczenie roślin podczas kwitnienia

Jak ograniczyć zgniliznę twardzikową metodami agrotechnicznymi?

Punktem wyjścia jest historia stanowiska. Znaczenie mają częstotliwość uprawy rzepaku, wcześniejsze nasilenie choroby oraz obecność innych gatunków podatnych na S. sclerotiorum.

Płodozmian

Zbyt częsty siew rzepaku sprzyja gromadzeniu sklerocjów. Patogen może porażać również inne gatunki dwuliścienne, między innymi słonecznik, rośliny strączkowe, koniczynę, mak i ziemniaki.

Dłuższa przerwa między podatnymi uprawami ogranicza odbudowę populacji patogenu, lecz nie usuwa sklerocjów obecnych już w glebie.

Uprawa pożniwna i higiena resztek

Po zbiorze sklerocja pozostają przede wszystkim w porażonych łodygach. Resztki należy dokładnie rozdrobnić i równomiernie rozprowadzić.

Uprawę pożniwną trzeba prowadzić tak, by bez potrzeby nie przenosić świeżych sklerocjów głęboko w profil. Na silnie porażonych polach należy również ograniczać ich przemieszczanie z glebą i fragmentami roślin pozostającymi na maszynach.

Samosiewy rzepaku i podatne chwasty dwuliścienne mogą podtrzymywać rozwój patogenu, dlatego wymagają terminowego zwalczania.

Optymalizacja siewu

Zbyt duża obsada tworzy zwarty łan, który gorzej się przewietrza i dłużej pozostaje wilgotny. Wybierając nasiona rzepaku, warto uwzględnić cechy odmiany, termin siewu i warunki stanowiska, a normę wysiewu dostosować do zakładanej obsady po zimie.

Biologiczna sanacja gleby z Lalstop Contans WG

Lalstop Contans WG zawiera zarodniki Coniothyrium minitans, szczep CON/M/91-08. Mikroorganizm pasożytuje na sklerocjach grzybów z rodzaju Sclerotinia i prowadzi do ich rozpadu.

Preparat działa prewencyjnie w glebie. Jego skuteczność zależy od równomiernej aplikacji, kontaktu ze sklerocjami, odpowiedniej wilgotności oraz właściwego wymieszania z glebą.

Jak stosować Lalstop Contans WG w rzepaku ozimym?

W rzepaku ozimym preparat stosuje się przed siewem w dawce 2 kg/ha, a po zabiegu miesza z glebą na głębokość około 5–10 cm. Zalecana ilość wody wynosi 200–500 l/ha. C. minitans działa w warstwie, do której został wprowadzony, natomiast sklerocja mogą znajdować się na różnych głębokościach. Jedna aplikacja nie zawsze obejmie więc cały bank przetrwalników.

Możliwy wpływ Lalstop Contans WG na mikrosklerocja Verticillium

Werticiliozę rzepaku wywołuje Verticillium longisporum. Patogen infekuje korzenie, rozwija się w tkankach przewodzących i może powodować przedwczesne dojrzewanie oraz słabsze wypełnienie łuszczyn. Po zakończeniu wegetacji mikrosklerocja trafiają do gleby wraz z resztkami pożniwnymi.

Według obserwacji producenta preparatu, firmy Lallemand, Coniothyrium minitans może wpływać także na ograniczenie mikrosklerocjów Verticillium w glebie. Lalstop Contans WG nie jest jednak zarejestrowany do zwalczania werticiliozy rzepaku, dlatego jest to informacja uzupełniająca, a nie zalecenie ochrony przed tą chorobą.

Cykl rozwoju Verticillium w rzepaku i powstawanie mikrosklerocjów w glebieCykl rozwoju Verticillium w rzepaku i powstawanie mikrosklerocjów w glebie
Cykl rozwoju Verticillium w rzepaku – infekcja korzeni, rozwój patogenu w tkankach przewodzących i powstawanie mikrosklerocjów w glebie. Opracowano na podstawie materiałów Lallemand.

Czy stosowanie Lalstop Contans WG się opłaca?

Opłacalność zastosowania preparatu zależy od nasilenia choroby, ceny rzepaku, kosztu środka i wykonania zabiegu oraz wielkości strat, których uda się uniknąć. Przy cenie rzepaku wynoszącej około 2300 zł/t potencjalna wartość strat może wyglądać następująco:

Presja choroby Przyjęta strata plonu Potencjalna wartość straty bez uwzględnienia zabiegu z Contans
niska 0,25 t/ha 575 zł/ha
średnia 0,40 t/ha 920 zł/ha
wysoka 0,80 t/ha 1840 zł/ha
ekstremalna 1,50 t/ha 3450 zł/ha

Opakowanie 4 kg kosztuje około 500 zł, czyli około 125 zł/kg. Przy dawce 2 kg/ha koszt preparatu wynosi około 250 zł/ha, bez kosztu wykonania zabiegu. Koszt samego preparatu jest więc dużo niższy niż przyjęta wartość potencjalnej straty nawet przy niskiej presji choroby.

Uwaga: Tabela pokazuje skalę potencjalnych strat, bez uwzględnienia działania Lalstop Contans WG. Nie przedstawia gwarantowanego efektu ekonomicznego zastosowania preparatu, ponieważ rzeczywisty wynik zależy między innymi od nasilenia choroby, przebiegu pogody, jakości aplikacji, skuteczności całego programu ochrony oraz ceny rzepaku.

Na wynik ekonomiczny może również wpływać płatność w ramach ekoschematu „Biologiczna uprawa” – wariant 1. Mikrobiologiczne środki ochrony roślin. Warunkiem jest wykonanie zabiegu zgodnie z etykietą środka i wymaganiami programu. Aktualne zasady i stawki są publikowane na stronach Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz ARiMR.

Ochrona rzepaku jesienią, wiosną i podczas kwitnienia

Ochronę rzepaku ozimego przed zgnilizną twardzikową warto rozpocząć już jesienią. Sklerocja patogenu mogą pozostawać w glebie i stanowić źródło infekcji w kolejnym okresie wegetacji, dlatego biologiczna sanacja stanowiska pozwala ograniczyć ilość materiału infekcyjnego jeszcze przed kwitnieniem roślin.

Ochrona rzepaku jesienią obejmuje również działania poprawiające kondycję roślin, rozwój systemu korzeniowego i architekturę przyszłego łanu:

  • Zaprawianie nasion ogranicza wybrane patogeny związane z materiałem siewnym i początkowym rozwojem roślin, ale nie działa na sklerocja obecne w glebie;
  • Morforegulacja jesienna i wiosenna z użyciem odpowiednio dobranych regulatorów wzrostu wspiera rozwój rozety i szyjki korzeniowej, ogranicza nadmierne wydłużanie pędów oraz ryzyko wylegania;
  • Żywienie systemowe wspiera rozwój korzeni, łodyg i łuszczyn, natomiast nadmiar azotu może zagęszczać łan i wydłużać utrzymywanie się wilgoci.

Kiedy pryskać rzepak na grzyba przeciwko zgniliźnie twardzikowej?

Najważniejszym zabiegiem nalistnym przeciwko zgniliźnie twardzikowej jest zabieg „na płatek” T2. Wykonuje się go zapobiegawczo podczas kwitnienia, przed pojawieniem się zaawansowanych objawów na łodygach.

Decyzji, kiedy pryskać rzepak na grzyba, nie należy opierać wyłącznie na kalendarzu. Termin oprysku ustala się na podstawie:

  • fazy rozwojowej rzepaku;
  • tempa opadania płatków;
  • wilgotności wewnątrz łanu;
  • temperatury i prognozy opadów;
  • historii stanowiska;
  • wyników testów płatkowych i oceny ryzyka, gdy są dostępne.

Zabieg T2 ogranicza infekcje związane z askosporami i płatkami pozostającymi na roślinach. Wcześniejsza redukcja banku sklerocjów obniża presję wyjściową i wspiera cały program ochrony. Nie uzasadnia jednak rezygnacji z zabiegu „na płatek” ani zmniejszenia dawki niezgodnie z etykietą.

Tabela: Plan ochrony rzepaku przed zgnilizną twardzikową

Etap Działanie Cel
Planowanie zmianowania ograniczenie udziału roślin żywicielskich spowolnienie odbudowy banku sklerocjów
Po zbiorze rozdrobnienie resztek, higiena maszyn i zwalczanie samosiewów ograniczenie rozprzestrzeniania materiału infekcyjnego
Przed siewem Lalstop Contans WG zgodnie z etykietą redukcja żywych sklerocjów w glebie
Jesień lub wiosna
(w zależności od odmiany)
zaprawianie nasion, morforegulacja i zbilansowane żywienie prawidłowy rozwój oraz architektura plantacji
 Dobór odmiany odmiana o podwyższonej tolerancji   ograniczenie podatności roślin
Kwitnienie   zapobiegawczy zabieg „na płatek” T2  ochrona nadziemnych części roślin przed infekcją

Zgnilizna twardzikowa rzepaku jest problemem całego stanowiska, a nie wyłącznie kwitnącej plantacji. Pełna ochrona rzepaku łączy agrotechnikę, ograniczanie sklerocjów w glebie, dobór odmiany i terminowy zabieg nalistny.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o zgniliznę twardzikową rzepaku

Jak ocenić presję zgnilizny twardzikowej przed zabiegiem T2?

➝ Znaczenie mają historia pola, udział roślin żywicielskich, zwartość łanu, przebieg kwitnienia i pogoda. Długotrwałe uwilgotnienie, temperatura 10–20°C oraz intensywne opadanie płatków zwiększają ryzyko infekcji.

Co zrobić po silnym porażeniu rzepaku zgnilizną twardzikową?

➝ Po zbiorze należy rozdrobnić i równomiernie rozprowadzić resztki, ograniczyć przenoszenie gleby i fragmentów łodyg na inne pola, zwalczyć samosiewy oraz przeanalizować zmianowanie i dalszy program ograniczania sklerocjów.

Czy Lalstop Contans WG zastępuje zabieg na płatek?

➝ Nie. Lalstop Contans WG ogranicza sklerocja w glebie, a zabieg T2 chroni kwitnący łan przed infekcją. Wcześniejsze zastosowanie preparatu może obniżyć presję choroby, ale nie zastępuje zabiegu „na płatek” ani nie uzasadnia zmniejszenia dawki fungicydu.


Źródła i więcej informacji: