Ciągnik New Holland T8 Genesis z narzędziem uprawowym podczas pracy na ściernisku po zbiorach zbóż. Źródło: New Holland

Talerzowanie ścierniska – kiedy warto wybrać tę metodę uprawy pożniwnej?

Talerzowanie pola po zbiorach pozwala szybko zagospodarować resztki pożniwne i przygotować stanowisko do dalszej uprawy. Nie zawsze jednak warto sięgać po bronę talerzową. Sprawdź, kiedy wykonać zabieg, jak głęboko pracować i czego unikać.

Talerzowanie ścierniska – co warto wiedzieć?

  • Pierwszą uprawkę najlepiej wykonać możliwie szybko po zbiorach, gdy gleba dobrze się kruszy. Na mokrym polu łatwo o jej mazanie i zagęszczenie.
  • Przy bardzo płytkiej uprawie często wystarcza 3–5 cm. Głębsza praca może być potrzebna przy dużej ilości słomy, ale nie zawsze przynosi lepszy efekt.
  • Talerzowanie pomaga wymieszać resztki z glebą i pobudzić samosiewy oraz część chwastów do kiełkowania. Po ich wschodach można zniszczyć młode rośliny kolejną uprawką.
  • Po rzepaku lepiej nie przykrywać głęboko osypanych nasion. Po kukurydzy na ziarno szczególnie ważne jest dokładne rozdrobnienie łodyg.
  • Brona talerzowa może zastąpić podorywkę i być częścią uprawy bezorkowej. Nie usunie jednak zagęszczeń znajdujących się poniżej głębokości jej pracy.

Co daje talerzowanie pożniwne?

Talerzowanie pożniwne polega na płytkim spulchnianiu gleby i mieszaniu resztek roślinnych za pomocą brony talerzowej. Obracające się talerze przecinają ściernisko, częściowo rozdrabniają słomę i mieszają ją z wierzchnią warstwą ziemi. Podczas jednego przejazdu można więc zagospodarować pozostałości po żniwach i wyrównać pole.

Talerzowanie słomy zwiększa jej kontakt z glebą, co przy odpowiedniej wilgotności sprzyja rozkładowi materii organicznej. Dużo zależy jednak od pracy kombajnu. Słoma powinna być dobrze pocięta i równomiernie rozrzucona. Gdy zalega w grubych pasach, nawet głębszy przejazd może nie zapewnić właściwego wymieszania.

Płytka uprawa pobudza też część samosiewów zbóż, rzepaku i chwastów do kiełkowania. Po ich wschodach można wykonać kolejny zabieg i ograniczyć zachwaszczenie przed następnym siewem.

Nie trzeba przy tym całkowicie przykrywać resztek ziemią. Słoma pozostawiona na powierzchni pomaga chronić glebę przed erozją i nadmiernym nagrzewaniem, szczególnie na lekkich stanowiskach.

Kiedy wykonać talerzowanie ścierniska i w jakich warunkach warto wybrać tę metodę?

Pierwszą uprawkę najlepiej zaplanować niedługo po zbiorze, jeśli pozwala na to wilgotność gleby. Na mokrym polu talerze mogą ją mazać, a na mocno przesuszonym i zwięzłym trudno utrzymać niewielką głębokość pracy.

Przed wjazdem na cały areał wykonaj krótki przejazd próbny. Gdy talerze tylko nacinają twardą powierzchnię, a ściernisko pozostaje niemal nietknięte, sprawdź ustawienia maszyny. Kolejny przejazd w tych samych warunkach może jedynie zwiększyć zużycie paliwa. Czasem lepiej poczekać na opady lub zmienić narzędzie.

Drugi zabieg warto zaplanować po wschodach samosiewów, a nie według sztywnej liczby dni. Najlepiej zniszczyć młode rośliny, zanim mocno się rozrosną. Przy krótkim odstępie między żniwami a siewem kolejnej uprawy może jednak zabraknąć na to czasu.

Talerzowanie po zbożach i rzepaku

Po pszenicy, jęczmieniu czy życie często wystarcza jeden płytki przejazd, jeśli słoma została dobrze rozdrobniona, a pole jest w miarę równe. Gdy talerze zgarniają resztki w pasy, przyczyną może być zbyt wysokie ściernisko lub nierównomierna praca sieczkarni.

Po rzepaku sytuacja wygląda inaczej. Podczas zbioru osypuje się dużo nasion, które mogą zachować żywotność przez kolejne lata. Zbyt głębokie talerzowanie po rzepaku przemieszcza część z nich w głąb gleby, gdzie mogą przetrwać i zachwaszczać przyszłe uprawy.

Często korzystniej jest ograniczyć pierwszą uprawkę, a niekiedy poczekać na wschody samosiewów bez wzruszania gleby. Młode rośliny można później zniszczyć płytkim zabiegiem. Podczas suszy kiełkowanie może się jednak opóźnić.

Zbliżenie na zębate talerze robocze niebieskiej brony talerzowej na ściernisku. Fot. Adam Bartosik - shutterstock.comZbliżenie na zębate talerze robocze niebieskiej brony talerzowej na ściernisku. Fot. Adam Bartosik - shutterstock.com

Talerzowanie kukurydzy i gorczycy

Po kukurydzy na ziarno pozostaje dużo twardych łodyg, liści i fragmentów kolb. Przed talerzowaniem warto dokładnie rozdrobnić resztki, szczególnie dolne odcinki łodyg.

Sprawdź również, czy:

  • resztki są równomiernie rozłożone za kombajnem;
  • talerze utrzymują zadaną głębokość i nie zapychają się;
  • po przejeździe nie pozostają grube wały niewymieszanej biomasy.

Rozdrabnianie łodyg pomaga ograniczać miejsca zimowania omacnicy prosowianki, której gąsienice mogą pozostawać u podstawy roślin. Samo talerzowanie nie gwarantuje jednak zwalczenia szkodnika.

Talerzowanie gorczycy wykonuje się między innymi podczas likwidacji międzyplonu. Młode rośliny łatwiej wymieszać z glebą, natomiast przy wysokiej, zdrewniałej gorczycy może być potrzebne wcześniejsze mulczowanie. Termin zabiegu trzeba dostosować do kolejnego siewu i ewentualnych zobowiązań związanych z międzyplonem.

Zalety i wady talerzowania

Brona talerzowa pozwala szybko wymieszać resztki i wyrównać pole bez odwracania skiby. Jeden dobrze wykonany przejazd może ograniczyć liczbę zabiegów pożniwnych, choć nie na każdym stanowisku zapewni oczekiwany efekt.

Zalety Wady i ograniczenia
Szybkie mieszanie ścierniska i słomy Nie usuwa głębszych zagęszczeń
Pobudzanie samosiewów do kiełkowania Nie zawsze podcina chwasty na całej szerokości
Wyrównanie powierzchni pola Może rozdrabniać i rozprzestrzeniać kłącza perzu
Możliwość ograniczenia liczby przejazdów Na mokrej glebie grozi mazaniem i zagęszczeniem
Ciekawostka - grafikaCiekawostka - grafika

Ważne!

Talerzowanie nie zawsze ogranicza straty wody. Płytka uprawa może zmniejszyć podsiąkanie kapilarne ku powierzchni, ale jednocześnie odsłania wilgotniejszą ziemię, z której woda paruje. Podczas suszy lepiej ograniczyć głębokość i liczbę przejazdów. Talerzowanie ziemi tylko po to, by uzyskać równą powierzchnię bez resztek, nie musi przynieść korzyści następnej uprawie.

Czy talerzowanie po żniwach może zastąpić orkę?

Tak, zwłaszcza gdy chodzi o zastąpienie podorywki lub przygotowanie pola w systemie uproszczonym. Pług odwraca warstwę gleby, a talerzówka przede wszystkim ją miesza i płytko spulchnia. Efekt obu zabiegów jest więc inny.

Największym ograniczeniem są zagęszczenia poniżej głębokości pracy talerzy. Na ich występowanie mogą wskazywać:

  • zastoiska wody po opadach;
  • korzenie rosnące poziomo na podobnej głębokości;
  • zbita warstwa widoczna w odkrywce glebowej;
  • nierównomierny rozwój roślin w miejscach intensywnego ruchu maszyn.

Przed decyzją o głębszym spulchnianiu trzeba sprawdzić profil gleby. Nie każde pole wymaga głęboszowania, ale samo pominięcie orki nie usunie istniejącej podeszwy płużnej.

Co zamiast talerzowania? Inne metody uprawy pożniwnej

Jeśli słoma została zebrana, a celem jest tylko pobudzenie samosiewów, intensywne mieszanie gleby zwykle nie jest potrzebne. Przy dużej ilości resztek, silnym zachwaszczeniu lub konieczności głębszego spulchnienia warto rozważyć inne narzędzia.

  • Gruber (kultywator ścierniskowy) – spulchnia glebę zębami, a przy odpowiednich podcinaczach może podcinać chwasty na całej szerokości roboczej.
  • Podorywka płużna – odwraca wierzchnią warstwę gleby i przykrywa resztki, ale silniej ingeruje w jej strukturę.
  • Narzędzia do ultrapłytkiej uprawy – wzruszają niewielką warstwę gleby, co sprawdza się przy pobudzaniu samosiewów.
  • Siew bezpośredni – umożliwia wysiew bez wcześniejszej uprawy całej powierzchni pola, ale wymaga odpowiedniego siewnika.

Na polach silnie zachwaszczonych perzem dobrym rozwiązaniem może być kultywator zębowy. Odpowiednie redlice wyciągają kłącza na powierzchnię, gdzie podczas suchej, słonecznej pogody mogą przesychać. W jednym z wariantów mechanicznego zwalczania perzu stosuje się pracę na około 10–12 cm, zależnie od głębokości występowania rozłogów.

Talerzówka przecina natomiast kłącza na fragmenty, z których mogą wyrastać nowe pędy. Przy silnym zachwaszczeniu jeden zabieg nie wystarczy.

Alternatywą są też agregaty łączące sekcję talerzową z zębową. Mogą mieszać resztki i spulchniać głębszą warstwę podczas jednego przejazdu, ale zwykle wymagają większej mocy ciągnika.

sprawdź kategorię agregaty maszyny uprawowesprawdź kategorię agregaty maszyny uprawowe

Jaka jest optymalna głębokość talerzowania ścierniska po zbożach?

Przy płytkim talerzowaniu zwykle wystarcza 3–8 cm. Mniejsza głębokość sprawdza się przy pobudzaniu samosiewów, większa – przy mieszaniu słomy. Gdy resztek jest dużo, uprawa może sięgać 10–12 cm, ale głębszy zabieg zwiększa opór i zapotrzebowanie na moc.

Warunki na polu Orientacyjna głębokość
Niewiele resztek, pobudzanie samosiewów 3–5 cm
Typowe ściernisko zbożowe 5–8 cm
Dużo dobrze rozdrobnionej słomy 8–12 cm, gdy jest to uzasadnione

Głębokość dobierz do gleby, ilości resztek i możliwości maszyny. Nie warto zagłębiać talerzy tylko po to, żeby całkowicie przykryć słomę.

Jak ustawić bronę talerzową przed pracą?

Po próbnym przejeździe sprawdź rzeczywistą głębokość na środku i krańcach szerokości roboczej. Zwróć uwagę również na koleiny po kombajnie. Ustawienie brony na 3 cm nie gwarantuje jednakowej pracy wszystkich talerzy, szczególnie na nierównym polu.

Przed rozpoczęciem uprawy skontroluj:

  • Talerze, piasty i łożyska – zużycie, uszkodzenia oraz luzy.
  • Wypoziomowanie maszyny – jednakowe zagłębienie obu rzędów talerzy.
  • Ustawienie wału – wyrównanie powierzchni bez nadmiernego ugniatania gleby.
  • Kopiowanie nierówności – równomierną pracę wszystkich sekcji.

W wielu kompaktowych bronach stosuje się prędkości około 10–15 km/h, ale właściwy zakres określa producent. Zbyt szybka jazda może powodować nadmierny wyrzut ziemi i nierównomierne mieszanie resztek.

Przy talerzowaniu słomy liczy się przede wszystkim jakość pracy. Jeśli pozostają nieuprawione pasy lub skupiska resztek, sprawdź ustawienia i stan elementów roboczych, zanim zwiększysz prędkość.

Rola talerzowania w uprawie bezorkowej

W uprawie bezorkowej talerzówka służy do płytkiego mieszania resztek, pobudzania samosiewów i przygotowania stanowiska do dalszych prac. Jeśli gleba ma dobrą strukturę, a słoma została równomiernie rozrzucona, nie trzeba wykonywać dodatkowych przejazdów bez wyraźnej potrzeby.

Uprawa bezorkowa to nie tylko zastąpienie pługa talerzówką. Równie ważne są zmianowanie, kontrola zachwaszczenia, gospodarka resztkami i odpowiednia technika siewu. W systemie no-till rezygnuje się nawet z mechanicznej uprawy całej powierzchni przed siewem.

Dowiedz się więcej: Na czym polega uprawa bezorkowa?

Rolnicy korzystający z ekoschematów powinni dodatkowo sprawdzić wymagania praktyki „Uproszczone systemy uprawy”. Dopuszcza ona częściowe wymieszanie resztek z powierzchniową warstwą gleby, ale wymaga spełnienia również pozostałych warunków. Sam przejazd talerzówką nie uprawnia do płatności.

Czy talerzowanie można wykonywać na bardzo wilgotnej glebie?

Na bardzo mokrym polu lepiej odłożyć zabieg. Talerze mogą rozmazywać ziemię i zagładzać dno warstwy roboczej, szczególnie na glebach ciężkich. Przejazd ciągnika dodatkowo zwiększa ryzyko zagęszczenia.

Wilgotność można wstępnie ocenić prostym testem. Pobierz glebę z planowanej głębokości pracy i ściśnij ją w dłoni.

  • Jest lepka, plastyczna i łatwo się rozmazuje? Poczekaj na obeschnięcie.
  • Rozpada się na naturalne agregaty? Warunki zwykle bardziej sprzyjają uprawie.
  • Jest bardzo sucha i twarda, a talerze nie utrzymują głębokości? Rozważ zmianę terminu lub narzędzia.

Na cięższych stanowiskach sprawdź także głębszą warstwę. Sama powierzchnia może być już sucha, choć kilka centymetrów niżej gleba nadal jest zbyt wilgotna.

FAQ – najczęstsze pytania o talerzowanie ścierniska

Jaka prędkość robocza jest najlepsza podczas pracy broną talerzową?

➝ W wielu kompaktowych bronach talerzowych stosuje się około 10–15 km/h, ale właściwy zakres zależy od modelu, gleby i głębokości pracy. Najważniejsze jest równomierne mieszanie resztek bez nadmiernego wyrzucania ziemi. Pierwszeństwo mają zalecenia producenta.

Czy talerzowanie niszczy rozłogi perzu, czy może je rozmnażać?

➝ Talerze przecinają kłącza perzu, ale fragmenty z żywymi pąkami mogą ponownie wypuszczać pędy. Na silnie zachwaszczonym polu talerzowanie może więc sprzyjać rozprzestrzenianiu perzu. Samo rozdrobnienie kłączy nie oznacza ich skutecznego zniszczenia.

Po jakim czasie od talerzowania można przystąpić do siewu roślin?

➝ Nie ma obowiązkowego odstępu. Jeśli gleba jest dobrze przygotowana, siew może nastąpić bezpośrednio po talerzowaniu. Gdy zabieg miał pobudzić samosiewy lub chwasty do kiełkowania, trzeba poczekać na ich wschody i zniszczyć je przed siewem kolejnej rośliny.


Źródła i więcej informacji: