Życica trwała SOLEN 1kg C1

Życica trwała Solen

Wysoka zawartość cukrów prostych

Odmiana tetraploidalna.
-Daje w użytkowaniu pastwiskowym i kośnym plony zielonki o bardzo dobrych parametrach jakościowych.
-Jest odmianą średnio wczesną, cechuje się szybkim rozwojem w roku zasiewu.
-Dobrze odrasta wiosną oraz po koszeniach i wypasach.
-Rośliny nie wylegają i są chętnie zjadane przez zwierzęta.
-Posiada wysokie wymagania nawozowe i cechuje się dobrą zimotrwałością.
-Udaje się dobrze na glebach zwięzłych, odpowiednio wilgotnych i żyznych.
-Polecana do upraw w mieszankach.
Zalecenia agrotechniczne:

Uprawa na paszę

Wymagania glebowe – najlepszym stanowiskiem są rośliny okopowe na oborniku, rzepak i rośliny strączkowe. Może być uprawiana po zbożach, jeżeli były zasiane na dobrze nawożonych stanowiskach.
Nawożenie – uzależnione jest od zasobności gleby. Wymaga pełnego nawożenia mineralnego. Nie znosi gleb zakwaszonych o niskim pH. Nawożenie fosforowo-potasowe należy zastosować przed siewem w ilości 100-120 kg/ha P2O5 i 120-160 kg/ha K2O oraz w każdym roku użytkowania, jesienią po zbiorach. Nawożenie azotowe – przed siewem 40 kg/ha N, w latach użytkowania – wczesną wiosną przed ruszeniem wegetacji roślin i po każdym pokosie lub wypasie po 60 -80 kg/ha N w formie saletry.
Termin i ilość wysiewu – przy uprawie życicy trwałej może być dowolny, ale zaleca się dwa terminy: siew wiosenny od 15 kwietnia do początku czerwca lub siew letni od 15 lipca do końca sierpnia. Najlepsze wyniki daje siew czysty w ilości 30-35 kg/ha nasion. W wypadku uprawy razem z koniczyną na paszę należy wysiać ok. 70% życicy i 30% koniczyny.
Do zbioru pierwszego pokosu należy przystąpić w początku kłoszenia tj. III dekada maja, zbiór następnych pokosów odbywa się co 5 tygodni. Po zbiorze ostatniego pokosu plantacje można przeznaczyć na pastwisko do późnej jesieni. Zarówno masa zielona, jak i siano odznaczają się wysoką wartością pokarmową.
Uprawa na nasiona

Stanowisko – najlepszym stanowiskiem pod plantację nasienną jest dobrze odchwaszczone i wynawożone obornikiem stanowisko po okopowych. Dobrymi przedplonami są rośliny motylkowe (drobnonasienne i strączkowe) oraz rzepak. Stanowiska po zbożach są mniej odpowiednie, ze względu na trudności w usuwaniu samosiewów zbóż.
Plantacji nie wolno zakładać na polu, na którym w ostatnich trzech latach uprawiano trawy.
Nawożenie – uzależnione jest od zasobności gleby. Nawożenie fosforowo-potasowe należy zastosować przed siewem w ilości 100-120 kg/ha P2O5 i 120-160 kg/ha K2O oraz w każdym roku użytkowania. Nawożenie azotowe: przed siewem 40 kg/ha N oraz wiosną przed ruszeniem wegetacji 40-60 kg/ha N.
Termin i ilość wysiewu – jeżeli plantacje zakładamy wiosną to najczęściej wysiewamy życicę trwałą w siewie z rośliną towarzyszącą (zwykle jest nią jęczmień w ilości 70-90 kg/ha). Jeżeli stosuje się siew czysty życicy, to optymalny termin siewu przypada na przełom sierpnia i września. Wtedy nie traci się roku do przygotowania plantacji do plonowania nasiennego. Optymalna ilość wysiewu dla odmian tetraploidalnych wynosi 10-12 kg/ha w rozstawie rzędów 25-30 cm.
Pielęgnacja – w razie wystąpienia zachwaszczenia plantację można opryskiwać, zgodnie z zaleceniami IOR oraz zgodnie z instrukcją stosowania środka.
Zbiór – przeprowadza się dwufazowo: w fazie dojrzałości woskowej (brunatna barwa kwiatostanów i dokłosia) i koszenie na pokosy. Omłot pokosów należy wykonać po 3-5 dniach od skoszenia kombajnem zbożowym. Nasiona po wymłóceniu i wstępnym oczyszczeniu należy dosuszyć.