tebufenozyd

Tebufenozyd to substancja czynna z grupy pochodnych diacylohydrazyn, wykorzystywana w środkach owadobójczych. W dokumentacji MRiRW występuje jako składnik insektycydów przeznaczonych przede wszystkim do zwalczania gąsienic szkodliwych motyli. Zgodnie z klasyfikacją IRAC substancja należy do grupy 18.

Środki zawierające tebufenozyd wykazują działanie żołądkowe, natomiast na roślinie działają powierzchniowo. Po spożyciu potraktowanych części roślin gąsienice przestają żerować, a następnie giną. Charakter działania sprawia, że istotne jest wykonanie zabiegu w terminie odpowiadającym występowaniu właściwych stadiów rozwojowych szkodnika.

Tebufenozyd w ochronie roślin jest wykorzystywany w insektycydach przeznaczonych do ochrony upraw polowych, sadowniczych i ogrodniczych przed gąsienicami motyli. W podstawowym zakresie dokumentacji MRiRW potwierdzone jest zastosowanie w kukurydzy oraz jabłoni.

W kukurydzy środki z tebufenozydem są przeznaczone do zwalczania gąsienic omacnicy prosowianki. W jabłoni potwierdzone zastosowanie obejmuje owocówkę jabłkóweczkę oraz zwójki. Termin zabiegu powinien być ustalany na podstawie obserwacji i monitoringu szkodników oraz zgodnie z etykietą stosowanego środka.

Tebufenozyd działa na szkodniki żołądkowo. Oznacza to, że gąsienica musi spożyć część rośliny potraktowaną środkiem. Dokumentacja MRiRW wskazuje, że po pobraniu preparatu gąsienice w ciągu doby przestają żerować, a następnie giną.

Na powierzchni rośliny insektycyd z tebufenozydem działa powierzchniowo. Dlatego przy stosowaniu preparatu znaczenie ma prawidłowe naniesienie cieczy użytkowej na chronione części roślin oraz dopasowanie terminu aplikacji do okresu pojawiania się szkodnika.

Jednym z potwierdzonych kierunków zastosowania tebufenozydu jest ochrona kukurydzy uprawianej na ziarno i na kiszonkę przed omacnicą prosowianką. Dokumentacja wskazuje na wykonywanie zabiegu w okresie masowego wylęgania się gąsienic, zgodnie z sygnalizacją lub dostępnymi metodami monitorowania szkodnika.

Takie zastosowanie pokazuje, że preparaty z tebufenozydem są ukierunkowane na gąsienice, a termin oprysku powinien uwzględniać ich rozwój. Nie należy wykonywać zabiegu wyłącznie na podstawie samej obecności dorosłych motyli, bez uwzględnienia zaleceń wynikających z etykiety.

W jabłoni potwierdzone zastosowanie obejmuje zwalczanie owocówki jabłkóweczki oraz zwójek. Dokumentacja wiąże termin zabiegu między innymi z intensywnym lotem motyli i składaniem jaj, a przy ustalaniu terminu można wykorzystywać obserwacje odłowów w pułapkach feromonowych lub sygnalizację.

Zakres zastosowań małoobszarowych obejmuje również gruszę, winorośl, pomidora i bakłażana uprawiane w określonych warunkach szklarniowych, paprykę, rośliny ozdobne oraz szkółki roślin ozdobnych, drzew i krzewów owocowych. W zależności od uprawy zwalczane są między innymi zwójki, skośnik pomidorowy, słonecznica orężówka, piętnówki, błyszczka jarzynówka, ćma bukszpanowa i inne liściożerne gąsienice motyli.

• rodzaj działania – owadobójcze,
• grupa chemiczna – pochodne diacylohydrazyn,
• klasyfikacja IRAC – grupa 18,
• działanie na szkodniki – żołądkowe,
• działanie na roślinie – powierzchniowe,
• główna grupa zwalczanych szkodników – gąsienice motyli.

Skuteczność zabiegu jest związana z prawidłowym określeniem terminu występowania szkodnika. Dokumentacja dla poszczególnych upraw wskazuje różne zasady ustalania momentu aplikacji – od obserwacji masowego wylęgania się gąsienic po monitoring lotu motyli i składania jaj.

Tebufenozyd powinien być stosowany wyłącznie zgodnie z aktualną etykietą wybranego środka. To ona określa uprawę, zwalczanego szkodnika, termin oraz pozostałe warunki wykonania zabiegu. Dokumentacja zawiera również wymagania związane z ochroną użytkownika, organizmów wodnych i innych organizmów niebędących celem działania środka.

Podział środków według substancji aktywnych ułatwia porównywanie insektycydów oraz poznawanie ich sposobu działania. Kategoria tebufenozyd pozwala szybko sprawdzić preparaty przypisane do tej substancji i lepiej rozpoznać jej zastosowanie w ochronie upraw przed gąsienicami szkodliwych motyli.