pirydaben

Pirydaben to substancja czynna wykorzystywana w środkach roztoczobójczych. W aktualnej dokumentacji MRiRW występuje w akarycydzie o działaniu kontaktowym, który na roślinie działa powierzchniowo. Etykieta wskazuje również, że substancja należy według klasyfikacji IRAC do grupy 21A.

Działanie pirydabenu jest związane z hamowaniem mitochondrialnego transportu elektronów w kompleksie I. Mechanizm ten zaburza procesy energetyczne szkodnika. Aktualnie potwierdzony zakres obejmuje ochronę jabłoni oraz roślin ozdobnych uprawianych w szklarni.

Pirydaben w ochronie roślin jest wykorzystywany przede wszystkim przeciwko roztoczom. W jabłoni środek zawierający tę substancję służy do zwalczania przędziorków, w tym przędziorka owocowca i przędziorka chmielowca, a także pordzewiacza jabłoniowego.

W roślinach ozdobnych zakres obejmuje przędziorki. W tym przypadku środek może być stosowany wyłącznie w szklarniach o trwałej konstrukcji, odizolowanych od podłoża. Zabieg wykonuje się po pojawieniu się szkodnika lub zauważeniu pierwszych objawów jego żerowania.

Akarycyd z pirydabenem działa kontaktowo, dlatego znaczenie ma bezpośrednie dotarcie cieczy użytkowej do miejsc występowania szkodników. Na chronionej roślinie preparat pozostaje na powierzchni i nie jest w aktualnej etykiecie określany jako środek układowy.

Ważną cechą jest działanie na wszystkie stadia rozwojowe przędziorków. Dzięki temu zakres nie ogranicza się wyłącznie do jednego etapu ich rozwoju. Przy wykonywaniu oprysku należy jednak przestrzegać warunków określonych dla konkretnej uprawy.

W jabłoni środki z pirydabenem są przeznaczone do ograniczania przędziorków oraz pordzewiacza jabłoniowego. Dokumentacja przewiduje wykonanie zabiegu od początku rozwoju owoców do końcowej fazy ich dojrzewania, z uwzględnieniem wymaganego okresu karencji.

Decyzję o oprysku podejmuje się po stwierdzeniu obecności szkodników lub pierwszych oznak ich żerowania. W sadzie znaczenie ma również właściwe dopasowanie oprysku do powierzchni ściany liści oraz równomierne pokrycie chronionej rośliny.

• rodzaj działania – roztoczobójcze,
• działanie na szkodniki – kontaktowe,
• działanie na roślinie – powierzchniowe,
• klasyfikacja IRAC – grupa 21A,
• mechanizm działania – hamowanie mitochondrialnego transportu elektronów w kompleksie I,
• potwierdzony zakres – jabłoń oraz rośliny ozdobne uprawiane w szklarni.

Przy stosowaniu pirydabenu należy uwzględniać ryzyko rozwoju odporności. Aktualna dokumentacja zaleca przemienne korzystanie ze środków roztoczobójczych zawierających substancje czynne o innym mechanizmie działania i należące do innych grup IRAC.

W programie ochrony warto również uwzględniać metody inne niż chemiczne, zgodne z zasadami integrowanej ochrony danej uprawy. Takie podejście ogranicza nadmierne opieranie kolejnych zabiegów na jednym mechanizmie działania.

Preparaty z pirydabenem wymagają przestrzegania zasad bezpieczeństwa wskazanych w etykiecie. Aktualna dokumentacja określa środek jako bardzo toksyczny dla organizmów wodnych, a także szkodliwy po połknięciu i w następstwie wdychania.

W przypadku stosowania na roślinach ozdobnych w szklarni trzeba również uwzględnić zagrożenie dla pszczół, innych owadów zapylających oraz stawonogów niebędących celem zabiegu. Podczas oprysku osłony powinny pozostawać zamknięte, a w chronionej przestrzeni nie mogą znajdować się owady zapylające.

Kategoria pirydaben pozwala uporządkować informacje dotyczące tej substancji, jej kontaktowego działania oraz wykorzystania przeciwko roztoczom. Ułatwia także porównanie jej z innymi substancjami czynnymi występującymi w akarycydach.