Iprodion

Iprodion to substancja czynna z grupy dikarboksymidów, która jest wykorzystywana w środkach grzybobójczych. W dokumentacji MRiRW występuje w fungicydach o działaniu powierzchniowym, przeznaczonych przede wszystkim do zapobiegawczej ochrony roślin przed chorobami powodowanymi przez grzyby.

Powierzchniowy charakter działania oznacza, że środek pozostaje na opryskanych częściach roślin. Z tego względu podczas zabiegu znaczenie ma dokładne pokrycie chronionej powierzchni cieczą użytkową.

Iprodion w ochronie roślin jest wykorzystywany w uprawach sadowniczych i warzywnych. Dokumentacja MRiRW obejmuje truskawkę, pomidora i ogórka uprawiane w gruncie oraz pod osłonami, a także czereśnię, wiśnię, malinę i borówkę wysoką.

Środki z iprodionem są opisywane jako fungicydy o działaniu powierzchniowym. W podstawowym zastosowaniu środek wykorzystywano zapobiegawczo, natomiast w części upraw małoobszarowych pierwszy zabieg może być wykonany również po pojawieniu się pierwszych objawów choroby.

Iprodion nie jest w tej dokumentacji określany jako substancja działająca układowo. Przy jego wykorzystaniu istotne jest więc równomierne naniesienie cieczy na części roślin wymagające ochrony oraz ograniczenie jej znoszenia poza opryskiwaną uprawę.

Szara pleśń należy do głównych chorób obejmowanych przez fungicydy z iprodionem. W truskawce zabiegi rozpoczynano w okresie kwitnienia. Choroba znajduje się również w zakresie ochrony pomidora i ogórka, zarówno w uprawie gruntowej, jak i pod osłonami.

W pomidorze i ogórku dokumentacja obejmuje szarą pleśń oraz zgniliznę twardzikową. Dotyczy to zarówno upraw prowadzonych w gruncie, jak i pod osłonami. Pierwszy zabieg można wykonywać zapobiegawczo lub po zauważeniu początkowych objawów choroby.

W zwartych uprawach zwraca się uwagę na odpowiednie pokrycie roślin cieczą roboczą. Szczegółowe warunki zabiegu, w tym termin i ilość cieczy, wynikają z etykiety konkretnego środka.

W czereśni i wiśni preparaty z iprodionem są wykorzystywane przeciwko brunatnej zgniliźnie drzew pestkowych. Zabiegi przewiduje się w okresie kwitnienia, od rozchylania się pierwszych pąków do pełni kwitnienia.

Ten kierunek ochrony różni się od wykorzystania substancji w roślinach jagodowych i warzywach, gdzie najważniejszym problemem jest przede wszystkim szara pleśń lub zgnilizna twardzikowa.

• rodzaj działania – grzybobójcze,
• grupa chemiczna – dikarboksymidy,
• charakter działania – powierzchniowy,
• główny sposób wykorzystania – zapobiegawczy,
• grupy upraw – rośliny sadownicze i warzywne,
• ważne choroby – szara pleśń, zgnilizna twardzikowa i brunatna zgnilizna drzew pestkowych.

Dokumentacja MRiRW zwraca uwagę na możliwość występowania izolatów grzybów odpornych na fungicydy z grupy dikarboksymidów. W takiej sytuacji skuteczność środka może być obniżona.

Z tego względu zaleca się naprzemienne stosowanie fungicydów należących do innych grup chemicznych i działających w odmienny sposób. Jest to ważny element strategii ograniczającej ryzyko rozwoju odporności patogenów.

Dokumentacja wskazuje na konieczność ochrony użytkownika podczas przygotowywania cieczy i wykonywania oprysku. Należy zwracać uwagę na ochronę organizmów wodnych oraz zapobieganie znoszeniu cieczy na sąsiednie uprawy.

Kategoria iprodion pozwala uporządkować informacje dotyczące tej substancji, jej powierzchniowego charakteru działania oraz wcześniejszej roli w ochronie roślin przed chorobami grzybowymi. Ułatwia również porównanie iprodionu z innymi substancjami wykorzystywanymi w fungicydach.