Chloroprofam

Chloroprofam to substancja czynna z grupy karbaminianów, która jest wykorzystywana w środkach ochrony roślin należących do regulatorów wzrostu. W dokumentacji MRiRW występuje przede wszystkim w preparatach przeznaczonych do stosowania po zbiorze ziemniaków, w czasie ich przygotowywania do przechowywania.

Głównym potwierdzonym zastosowaniem chloroprofamu jest zapobieganie kiełkowaniu bulw ziemniaka podczas przechowywania. Ograniczenie rozwoju kiełków pomaga jednocześnie zmniejszać ubytek masy bulw i spadek ich jakości w okresie magazynowania.

Chloroprofam w ochronie roślin jest wykorzystywany w nietypowy sposób w porównaniu z wieloma środkami stosowanymi w trakcie wegetacji. Jego potwierdzone zastosowanie dotyczy bulw ziemniaka przeznaczonych do konsumpcji lub przetwarzania przemysłowego po zakończeniu zbioru.

W dokumentacji MRiRW opisane jest stosowanie środka podczas załadunku bulw do przechowalni. Substancja jest nanoszona bezpośrednio na ziemniaki, aby zahamować ich kiełkowanie w kolejnych miesiącach magazynowania. Zabieg nie jest przeznaczony dla ziemniaków sadzeniaków.

Środki z chloroprofamem pełnią funkcję regulatorów wzrostu, których zadaniem jest ograniczenie kiełkowania bulw. Dzięki temu ziemniaki przeznaczone do przechowywania mogą dłużej zachowywać cechy wymagane w dalszym wykorzystaniu konsumpcyjnym lub przemysłowym.

Skuteczność zabezpieczenia bulw zależy między innymi od warunków przechowywania i odmiany. Znaczenie ma również stan ziemniaków w chwili zabiegu – do stosowania przewidziano bulwy suche, czyste, zdrowe oraz posiadające dojrzałą skórkę.

Potwierdzone zastosowanie chloroprofamu jest związane z ziemniakami przeznaczonymi do konsumpcji oraz przetwarzania przemysłowego. Preparaty z chloroprofamem nie są natomiast przeznaczone do zabezpieczania sadzeniaków. W dokumentacji zwracano również uwagę na konieczność oddzielenia bulw przeznaczonych do sadzenia od ziemniaków poddanych działaniu tej substancji.

Ważne jest także równomierne naniesienie środka na powierzchnię bulw. W potwierdzonym zastosowaniu zabieg wykonywano po zbiorze, podczas przemieszczania ziemniaków do przechowalni. Taki sposób wykorzystania odróżnia chloroprofam od typowych regulatorów wzrostu stosowanych bezpośrednio na roślinach znajdujących się na polu.

• rodzaj środka – regulator wzrostu,
• grupa chemiczna – karbaminiany,
• potwierdzone zastosowanie – ograniczanie kiełkowania bulw ziemniaka podczas przechowywania,
• moment stosowania – po zbiorze ziemniaków,
• przeznaczenie bulw – konsumpcja lub przetwarzanie przemysłowe,
• wyłączenie – brak przeznaczenia do stosowania na ziemniakach sadzeniakach.

Przy stosowaniu regulatorów kiełkowania istotne jest odpowiednie przygotowanie materiału do magazynowania. Dokumentacja wskazuje, że bulwy powinny być zdrowe, suche i posiadać dojrzałą skórkę. Zastosowanie środka na niedojrzałych ziemniakach lub odmianach o bardzo cienkiej skórce może prowadzić do jej uszkodzenia.

Regulator wzrostu z chloroprofamem wymaga również zachowania zasad bezpieczeństwa podczas nanoszenia substancji oraz magazynowania bulw. Szczególnie istotne jest niedopuszczanie do kontaktu ziemniaków sadzeniaków z miejscami i opakowaniami wykorzystywanymi do przechowywania bulw poddanych zabiegowi.

Podział asortymentu według substancji aktywnych pozwala łatwiej poznawać przeznaczenie różnych środków ochrony roślin i regulatorów wzrostu. Kategoria chloroprofam pomaga odróżnić jego zastosowanie po zbiorze ziemniaków od preparatów przeznaczonych do zabiegów wykonywanych w trakcie wegetacji.