Beta-cyflutryna

Beta-cyflutryna to substancja czynna z grupy pyretroidów, która jest wykorzystywana w środkach owadobójczych. W dokumentacji MRiRW występuje jako składnik insektycydów przeznaczonych do zwalczania szkodników ssących i gryzących w uprawach rolniczych oraz warzywnych.

Środek zawierający beta-cyflutrynę wykazuje wobec szkodników działanie kontaktowe i żołądkowe, natomiast na roślinie działa powierzchniowo. Oznacza to konieczność dokładnego naniesienia cieczy użytkowej na części roślin, na których występują zwalczane owady.

Beta-cyflutryna w ochronie roślin znajduje zastosowanie w zwalczaniu różnych grup szkodników. Dokumentacja MRiRW obejmuje między innymi pszenicę ozimą, rzepak ozimy, burak cukrowy, ziemniak, kapustę głowiastą białą oraz cebulę.

Insektycydy z beta-cyflutryną są przeznaczone zarówno do zwalczania owadów ssących, jak i gryzących. Zakres zastosowania obejmuje między innymi mszyce, skrzypionki, chowacze, szkodniki łuszczynowe, pchełkę burakową, stonkę ziemniaczaną, gąsienice motyli oraz wciornastki.

W dokumentacji MRiRW środek zawierający beta-cyflutrynę jest opisany jako preparat owadobójczy o działaniu kontaktowym i żołądkowym. Szkodnik może więc być narażony na substancję zarówno poprzez bezpośredni kontakt, jak i podczas pobierania potraktowanych części roślin.

Na roślinie środki z beta-cyflutryną działają powierzchniowo. Z tego względu szczególnie przy zwalczaniu szkodników ssących istotne jest dokładne pokrycie roślin cieczą użytkową. Dokumentacja wskazuje również, że środek działa najskuteczniej w temperaturze poniżej 20°C.

W pszenicy ozimej potwierdzone zastosowania obejmują mszycę zbożową oraz skrzypionki. Termin zabiegu jest dopasowany do występowania konkretnego szkodnika – w przypadku skrzypionek uwzględniono początek okresu wylęgania się larw.

W rzepaku ozimym preparaty z beta-cyflutryną są wykorzystywane przeciwko chowaczowi brukwiaczkowi, chowaczowi czterozębnemu oraz szkodnikom łuszczynowym, w tym pryszczarkowi kapustnikowi i chowaczowi podobnikowi. Zabiegi wykonywano w terminach związanych z pojawieniem się określonych szkodników.

W ziemniaku udokumentowane zastosowanie obejmuje larwy i chrząszcze stonki ziemniaczanej. Przy zwalczaniu larw termin zabiegu jest związany z pojawieniem się najmłodszych stadiów L1 i L2.

W kapuście głowiastej białej zakres działania obejmuje gąsienice bielinka rzepnika, tantnisia krzyżowiaczka i piętnówki kapustnicy oraz mszycę kapuścianą. W cebuli beta-cyflutryna jest wykorzystywana przeciwko wciornastkowi tytoniowcowi. Dokumentacja obejmuje również zastosowania małoobszarowe, między innymi w czosnku i porze.

• rodzaj działania – owadobójcze,
• grupa chemiczna – pyretroidy,
• działanie na szkodniki – kontaktowe i żołądkowe,
• działanie na roślinie – powierzchniowe,
• zwalczane grupy szkodników – owady ssące i gryzące,
• potwierdzone zastosowania – uprawy rolnicze i warzywne.

Dokumentacja wskazuje, że ze względu na możliwość rozwoju odporności szkodników na substancje pyretroidowe przy konieczności wykonywania kolejnych zabiegów należy korzystać przemiennie ze środków o innym mechanizmie działania.

Znaczenie ma także temperatura. Środek zawierający beta-cyflutrynę działa najskuteczniej poniżej 20°C, a przy wyższej temperaturze zabieg zalecano wykonywać pod koniec dnia. W przypadku szkodników ssących zwracano szczególną uwagę na dokładne pokrycie roślin cieczą użytkową.

Podział środków według substancji aktywnych ułatwia poznawanie właściwości poszczególnych grup insektycydów oraz ich zastosowania wobec określonych szkodników. Kategoria beta-cyflutryna pozwala uporządkować informacje dotyczące tej pyretroidowej substancji.