beflubutamid

Beflubutamid to substancja czynna wykorzystywana w środkach chwastobójczych. W dokumentacji MRiRW jest określana jako związek z grupy amidów. Herbicydy zawierające tę substancję mogą być stosowane doglebowo i nalistnie, a ich zadaniem jest zwalczanie określonych chwastów zgodnie z zakresem rejestracji.

Potwierdzone zastosowania obejmują ochronę zbóż ozimych przed zachwaszczeniem. Dokumentacja wskazuje między innymi zwalczanie miotły zbożowej oraz rocznych chwastów dwuliściennych w pszenicy ozimej i jęczmieniu ozimym.

Beflubutamid w ochronie roślin jest wykorzystywany jako składnik herbicydów selektywnych. Oznacza to, że środki stosowane zgodnie z etykietą są przeznaczone do ograniczania określonych chwastów w chronionej uprawie.

W polskiej dokumentacji potwierdzono zastosowanie beflubutamidu w pszenicy ozimej i jęczmieniu ozimym. Zakres chwastów obejmuje zarówno gatunki dwuliścienne, jak i miotłę zbożową. Wśród chwastów wskazywanych jako wrażliwe lub średniowrażliwe występują między innymi gwiazdnica pospolita, fiołek polny, jasnota purpurowa, komosa biała, samosiewy rzepaku, tasznik pospolity oraz przetacznik perski.

Środki z beflubutamidem działają poprzez zahamowanie syntezy karotenoidów oraz przepływu elektronów zachodzącego podczas fotosyntezy. Zakłócenie tych procesów prowadzi do zahamowania prawidłowego rozwoju wrażliwych chwastów.

Beflubutamid jest pobierany przede wszystkim przez korzenie wschodzących chwastów, a częściowo również przez ich liście. W dokumentacji MRiRW środki zawierające tę substancję są określane jako herbicydy o działaniu układowym. Substancja po pobraniu oddziałuje więc na procesy zachodzące wewnątrz rośliny.

Herbicydy z beflubutamidem są przeznaczone do zwalczania określonych gatunków chwastów. W potwierdzonych zastosowaniach ważnym celem zabiegu jest miotła zbożowa, należąca do chwastów jednoliściennych, oraz grupa rocznych chwastów dwuliściennych.

Wrażliwość poszczególnych gatunków może różnić się w zależności od sposobu zastosowania i warunków przewidzianych dla danego środka. Dlatego przy wyborze herbicydu warto sprawdzić nie tylko obecność beflubutamidu w składzie, lecz przede wszystkim listę chwastów wymienioną w aktualnej etykiecie.

• rodzaj działania – chwastobójcze,
• grupa chemiczna – amidy,
• charakter działania – układowy,
• sposób pobierania – głównie przez korzenie wschodzących chwastów, częściowo przez liście,
• mechanizm działania – hamowanie syntezy karotenoidów i przepływu elektronów podczas fotosyntezy,
• klasyfikacja HRAC – grupa F1.

Preparaty z beflubutamidem mogą być stosowane zarówno doglebowo, jak i nalistnie, jeżeli taki sposób aplikacji został przewidziany w dokumentacji konkretnego środka. W potwierdzonym zastosowaniu zabiegi są związane z ochroną pszenicy ozimej i jęczmienia ozimego przed zachwaszczeniem.

Przy doborze środka należy zwrócić uwagę na termin zabiegu, fazę rozwojową uprawy oraz gatunki chwastów występujące na polu. Dawka, termin oraz sposób wykonania zabiegu powinny zawsze odpowiadać aktualnej etykiecie wybranego herbicydu.

Znaczenie ma również strategia przeciwdziałania odporności chwastów. Beflubutamid został sklasyfikowany w grupie HRAC F1, dlatego przy planowaniu programu herbicydowego warto uwzględniać mechanizmy działania stosowanych substancji i zalecenia zamieszczone w dokumentacji środka.

Podział środków ochrony roślin według substancji aktywnych ułatwia porównywanie herbicydów oraz poznawanie ich mechanizmów działania. Pozwala również sprawdzić, do jakiej grupy należy dana substancja, w jaki sposób jest pobierana przez chwasty oraz jakie zastosowania wynikają z dokumentacji.